Category Archives: ಹಾಯ್ಕು

ದಾರಿ ಕೂಡುವ ಬುಡಕೆ..


ಮೋಡದ ಆವರ್ತನಕೆ
ಕಡಲು ಪೊರೆಯೊಡೆವಂತೆ
ಉಸಿರ ಜ್ವಾಲೆಗೆ ಹನಿವ ಮಳೆಹನಿ ನೀನು

**

ಬಾನ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ
ಘಮಿಪ ಹೂ ಪಕಳೆಯ ಚೆಲ್ಲಿ
ಚಿತ್ತಭಿತ್ತಿಗೆ ಚಿತ್ತಾರವಾದ ನೀನೇ ರಂಗವಲ್ಲಿ

**

ಅನಂತ ಚುಕ್ಕಿ ಬಟ್ಟಲೊಳಗೆ
ಮೊಗೆದಷ್ಟೂ ತೀರದ
ನಿನ್ನ ಮೊಗದ ನಗುವದು ಮುಗಿಯದ ಕವಿತೆ

**

ಒಲವ ಕಿಡಿ ಹಚ್ಚಿದ ಬಿಸಿಗೆ
ನಿನ್ನ ನೋಟದ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಬೆಸುಗೆ
ಬಾನಾಡಿ ನುಲಿದಂತೆ ನಿನ್ನ ಒಲುಮೆ

**

ದಾರಿ ಕೂಡುವ ಬುಡಕೆ
ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿನ ಹೊದಿಕೆ
ಬರೆಯಬೇಕಿಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಧರೆಯ ಸೊಬಗು

**

Advertisements

ನೀಲಿ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಅವಿತ ಸಾಲು ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ…


ನೀಲಿ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಅವಿತ
ಸಾಲು ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ
ನನ್ನೆದೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪು

***

ಪ್ರಶಾಂತ ನದಿಯಲಿ
ಜಲತರಂಗ
ನೀ ಎದುರು ನಿಂತಾಗ

***

ಹನಿಯಾಗಲೆಂದೇ
ಬಂದ ಪದ
ನಿನ್ನ ನೋಟಕೆ ಸ್ಥಬ್ದ

***

ನಿನ್ನ ತಲುಪಲಾಗದ್ದಕ್ಕೇ
ಗಾಳಿ ಅಸುನೀಗಿದ್ದು
ಸುರಿಯದೆ ಜಡಿಮಳೆ ಬತ್ತಿದ್ದು

***

ನೀನೋ ಸುಮ್ಮನೆ
ಹೊರಟುಹೋದೆ, ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನಡಿ
ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಕಳಚಿಬಿತ್ತು

***

ನಿನ್ನ ತಲುಪಿರದುದಕ್ಕೇ
ಗಾಳಿ ತುಸು ಕೊಸರಿದ್ದು
ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಹನಿ ಉಸುರಿದ್ದು?

***

— ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ

ದನಿಯಾಗದ ಮೂರು ಹನಿ…


ತೀರದ ಬಾಹುಗಳಲಿ ತೊರೆ
ನದಿ – ಸಂಸಾರದ ಹೊರೆ
ನೊಗವೆನಿತು ಒಂದು ಬದುಕು

***

ಊರು ದಾರಿಗೆ
ದಿಕ್ಕು ದೆಸೆಗಳ ಪರಿಧಿ
ಮನಸೋ ಅಗಣಿತ ಪುಟ

***

ಅನಾಥ ಬಯಲಲಿ ಕಿಟಕಿ
ಸರಳುಗಳನನವರಿಸಿ ಕುಳಿತದ್ದು
ನೀ ತಿರುಗಿನೋಡಿದಷ್ಟೇ ದಿಟ!

***

— ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ

ಒಂದಷ್ಟು ಹೈಕುಗಳು .!


ಹಾದಿ
ಗೆ ಎರಡು ಬದಿ
ಒಂದು ಮರಳದ ನಿನ್ನೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಮರುಕಳಿಸುವ ನಾಳೆ!

***

ತಡೆಯ
ಲಾಗದಷ್ಟು ಸೆಳೆತ ಸುಳಿಯ
ದೇ ಹೋದರೂ ತೆರೆ ತಡಿಯಸನಿಹ!

***

ಜೊತೆಗೇ ಹರಿದು
ಬಿಡುವಾ ಎಂದು
ಬಂದ ಕವಿತೆ ಈಗ ಶಬ್ಧಬಂಧಿ!

***

ದಡದಿ ನೆಗೆ
ದು ಹಿಮ್ಮುಖ ಹೊರಟೇ ಕವಿತೆಗೆ
ಅಲೆಸೆಳೆವ ಕಾಂತಶಕ್ತಿ!

***

ಬೆಟ್ಟ-ಬಯಲ
ಗುಂಗಲ್ಲೇ ಹರಿದ ಹೊಳೆಸಾಲ
ಭರತವೇರಿದ್ದು ತೀರ ಸಹಜ ಬಿಡಿ!

***

— ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ