ಬ್ಲಾಗ್ ಸಂಗ್ರಹಗಳು

ಬೆಳಕ ಹನಿ


ದಣಪೆ ತೆರೆದಷ್ಟೇ ದಾರಿ
ನೀ ನಕ್ಕಷ್ಟೇ ಕವಿತೆ

ಈ ಹಾಳು ಮಾಘಿಗೇನು ಗೊತ್ತು
ಹೂ ಎಸಳ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿದ್ದು
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಬೆಳಕೆಂದು

ದಣಪೆ ತೆರೆದಷ್ಟೇ ದಾರಿ
ನೀ ನಕ್ಕಷ್ಟೇ ಕವಿತೆ

ಗಾಳಿ ಘಮಲಿನಲಿ
ತಿಳಿನೀಲಿ ನೀರಿನಲಿ
ಮುಖವಿರದ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ
ಇಣುಕಿದ್ದು ಕನಸಾ, ನೀನಾ?

ನೋಡು ಮತ್ತೆ
ದಣಪೆ ತೆರೆದಷ್ಟೇ ದಾರಿ
ನೀ ನಕ್ಕಷ್ಟೇ ಕವಿತೆ

ಆವರಿಸು ದಿನವ
ಸಾವರಿಸು ಕಥನ
ಕನವರಿಕೆಗೆ ಉಳಿದೇ ಹೋಗಲಿ
ಒಂದು ಹನಿ – ಕವನ

ಸೂರ್ಯ ಕಡಲ ಹಾದು
ಬರುವಂತೆ ನಿತ್ಯ;
ಚಂದ್ರ ಇರುಳ ಕಡೆದು
ಹೊಳೆವಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ
ದಣಪೆ ತೆರೆದಷ್ಟೇ ದಾರಿ
ನೀ ನಕ್ಕಷ್ಟೇ ಕವಿತೆ!

— ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ

Advertisements

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹನಿ…


-೧-
ಹರಿವಿರಲು ಹೊಳೆಗೆ
ಕೆನೆಯಿರಲು ಮಳೆಗೆ
ಅವಿತಿರುವುದೇ ನೆನಪು
ತುಸು ಸೋರದೆ ಅಡಿ ಇಳೆಗೆ ?

***

-೨-
ಹನಿಯ ಆಯುವ ಸಲುವೇ
ಕಾದಿತ್ತೆ ಕಡಲು
ತಾರೆ ಸೆಳೆಯಲೆಂದೇ
ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿತ್ತೆ ನವಿಲು
ನೀಲ ಕಂಗಳಲಿ ರಹದಾರಿ
ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗುವುದರೊಳಗೆ
ಕಂಡದ್ದು ಮೋಡ ಕವಿದ ಮುಗಿಲು?

***

-೩-
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆಸುವುದಿಲ್ಲ
ಎಂದೆದ್ದು ಹೊರಟದ್ದು ಕವಿತೆ
ಕಂಡರೂ ಕಾಣದಂತೆ
ಖುದ್ದು ಮರುಗಿ ನೀನೇಕೆ ಅವಿತೆ?

***

-೪-
ಗಾಳಿ ತಂಗಾಳಿಯಾದದ್ದೇ ಸೊಂಪು
ಬೀಸದ ದಾಳದಲಿ ಎಲೆಯುದುರಿದ
ಪದಸಾಲು ಚಿಲಿಪಿಲಿ
ಮಳೆ ಮಣ್ಣ ಹರನೀರಕೆಂಪು
ಒಡಲಾಳದ ನೆನಪ ಘಮಲೇ ಕಂಪು?

***

-೫-
ನೋಟದಲ್ಲೇ ನೀ
ಹರಡಿಟ್ಟ ನೀಲಿತೀರ
ಕಳೆದೇ ಹೋಯಿತಾ
ಕಡೆಗೂ ಸರಿದು ದೂರದೂರ?

***

-೬-
ಹೂವು ಕಟ್ಟಿದ್ದು ಹಕ್ಕಿಯಲ್ಲ
ಗೂಡು ನೇಯ್ದದ್ದು ದುಂಬಿಯಲ್ಲ
ವಾಸ್ತವದ ಹಾವಳಿಯಲಿ ಕವಿತೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹನಿಯೊಡೆಯುತ್ತದೆ
ಹಾಸಿಬಿದ್ದ ಬೇಸಿಗೆಗೆ
ಬೆದರಿ ಬತ್ತುವ ಜಲಧಾರೆಗೆ ಮರುಗಿ…

***

— ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ

ನೀಲಿ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಅವಿತ ಸಾಲು ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ…


ನೀಲಿ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಅವಿತ
ಸಾಲು ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ
ನನ್ನೆದೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪು

***

ಪ್ರಶಾಂತ ನದಿಯಲಿ
ಜಲತರಂಗ
ನೀ ಎದುರು ನಿಂತಾಗ

***

ಹನಿಯಾಗಲೆಂದೇ
ಬಂದ ಪದ
ನಿನ್ನ ನೋಟಕೆ ಸ್ಥಬ್ದ

***

ನಿನ್ನ ತಲುಪಲಾಗದ್ದಕ್ಕೇ
ಗಾಳಿ ಅಸುನೀಗಿದ್ದು
ಸುರಿಯದೆ ಜಡಿಮಳೆ ಬತ್ತಿದ್ದು

***

ನೀನೋ ಸುಮ್ಮನೆ
ಹೊರಟುಹೋದೆ, ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನಡಿ
ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಕಳಚಿಬಿತ್ತು

***

ನಿನ್ನ ತಲುಪಿರದುದಕ್ಕೇ
ಗಾಳಿ ತುಸು ಕೊಸರಿದ್ದು
ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಹನಿ ಉಸುರಿದ್ದು?

***

— ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ

ಹನಿ ಹೊತ್ತು ..


ಮೊಳೆತ ಹಾಗೆ ಮೊರೆವ ನೀರು
ಬೆಳೆತ ಬೆಳೆತ ಕೊರೆವ ಬೇರು
ಕನಸ ಹಾಗೆ ನೆಲದ ಹೂವು
ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟು ಎಲ್ಲೊ..

****

ಮಳೆಯ ಮೇಲೆ ಮೇಘಗಡಲು
ಹನಿ ಹಾಯಿಸಂಕ ಸುಡಲು
ಕುಸಿದ ಪಾಗಾರ ಕಲ್ಲ ದಾರಿ
ಗುರುತ ಅಲ್ಲೋ ಮತ್ತೆಲ್ಲೊ..

****

ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿದಂತೆ
ಭಾರ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಗಿದಂತೆ
ಕೊಡೆಯ ಬಸಿವ ಹುಂಡು ಹುಂಡು
ಕಡಲ ಸೆಲೆಗೊ, ಮಣ್ಣ ಕುಡಿಗೊ..

****

ಮೊನ್ನೆ ನಿನ್ನೆಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲಿ
ಇದ್ದ ಹನಿಯೆ
ಇಂದು ನಾಳೆಗಳ ಸಾಂಭಾವ್ಯದಲಿ
ಮರುಹುಟ್ಟಿ
ಉರುಳುತದೆ
ಮತ್ತೆ ಹೊತ್ತುಹೊತ್ತಿಗೆ
ಹನಿ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತದೆ
ಕೊರಕಲು ದಾರಿ ಮತ್ತೊಂದು ತಿರುವ ಅರಸಿ..

****

— ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ

ಹನ್ನೊಂದರ ಕವಿತೆ ..!


ಹನ್ನೊಂದು, ಹತ್ತರ ನಂತರದ ಸಂಖ್ಯೆ
ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಎರಡು ಅಂಕೆ
ಬದಿಬದಿಗೆ ನಿಂತು ಮೂಡಿದ ಸಂಖ್ಯೆ.
ಹತ್ತರ ನಂತರ ಹನ್ನೊಂದೆ, ಅದರ
ಬಗೆಗಿನದಲ್ಲ ಶಂಕೆ
ಆದರೆ ಅದರಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ
ಬಂಧಿಯಾದ ಹಾಗೆ ಆಗುವ ಭಾಸ
ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದೇ ಹೋದಂತ ಅಭಾಸ
ಶುರುವಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ
ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿಯಾಗಿ ಎದುರಾಗುತದೆ.

ನೋಡಲಷ್ಟೇ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿರುವು-ಮುರುವು
ಆದರೂ ಪೂರ ನೇರಾನೇರ
ವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋಚುತದೆ
ರಸ್ತೆ, ಎಲ್ಲಾದರೂ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಎಡಬಲ ಕವಲು ಸಿಕ್ಕರೂ
ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ
ಕರೆದೊಯ್ದು ಮತ್ತದೇ
ಹಾದಿಗೆ ಸಂಧಿಸುತದೆ.
ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡದಂತೆ ಅದೇ
ಹಾದಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಗೋಚರವಾಗಿ ಬಂಧಿಸುತದೆ.

ತನು ಶುದ್ದಿಯ ನೆಪಮಾತ್ರಕೆ
ನಾಲ್ಕು ಹನಿ
ಪ್ರೋಕ್ಷೀಣ್ಯಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ, ಬೇರೆಬೇರೆ
ದಾರಿ ಹಾಯುವ ಅನಿ
-ವಾರ್ಯತೆಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಓರೆಕೋರೆ
ಎಡ ಬಲ ಹೊಸ ತಿರುವು
ಕಡೆಗೆ ಒಂದೇ ಸಂಧಿ
ಮತ್ತೆ ಉದ್ದನೆ ಸಬಂಧ.

ಎಷ್ಟಾದರೂ ಕೊನೆ ಅನಂತ
ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದ ನಿಲ್ದಾಣ
ಬರಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅಂತ.,
ಇದೆ ಇದರ ಮುಂದೆ ಅಣಿ
ಇಡುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸವೆದ ಹಾದಿ
ಅದರ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಜಾತ
ಅಜಾತರ ಕಾಲಚ್ಚು, ಗಾಲಿ ಗುರುತ
ಎಲ್ಲ.., ಎಂಬ ಮಿಂಚಾಲೋಚನೆ
ಹೊತ್ತಿ ಉರಿದು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ
ಆರುವಾಗ ಅನಿಸುವುದು
ಹತ್ತರ ನಂತರದ ಹನ್ನೊಂದು
ಆದರೂ ಹತ್ತರ ಜೊತೆಗಿನ
ಹನ್ನೊಂದಾಗುವುದು ಬೇಡವೆಂದು…!

— ರಾಘವೇಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ

(‘ನಿರಂತರ ಕರ್ನಾಟಕ’ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

ನಕ್ಷತ್ರ ಹನಿ!


ರೂಮಿನಾಚೆಯ ಕಲ್ಲ ಬೆಂಚಿನ
ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು
ಕಳೆದ ದಿನಗಳನೆಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ..
ಮೊನ್ನೆತಾನೆ ಪೌರ್ಣಿಮೆಯ
ಪೂರ್ಣ ಚಂದ್ರನ ಕಂಡ ನೆನಪು..
ಶುಭ್ರ ಬಾನಲಿ ಬೆಳದಿಂಗಳ
ನುಂಗಿ ಮುಸುಕಿದ
ಕತ್ತಲ ಸೀಳಿ ಮಿಣು ಮಿಣು
ಗುಡುತ್ತಿದ್ದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ
ದಂಡ ಕಂಡು ಒಮ್ಮೆಲೆ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದೆ.!

****

ಮೊಂಬತ್ತಿಯ ದೀಪಗಳನ್ನು
ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲದಿರೂ
ಹಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗವದು..
ಎಣ್ಣೆ ತುಂಬಿದ ಮಣ್ಣ
ಹಣತೆಯಲಿ ಪುಟ್ಟ ದೀಪ
ಇಂದು ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಣದಿ
ಉರಿಯುತಿಹುದು….

****

ಪಾಗಾರದಾಚೆಯ ಮನೆಯ
ಮಗುವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ
ಉರಿವ ಸುರುಸುರು ಬತ್ತಿ..
ತಡೆಯಲಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ
ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ಕನವರಿಕೆಯ..
ಅವು ತೋಯ್ದು ಮನಮುದ್ರಿಕೆಯ,
ಬಸಿದಿವೆ ಹನಿಯ
ಆ ನೆನಪುಗಳನೆಲ್ಲ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಬಿತ್ತಿ..!

****

ಸರ್ವರಿಗೂ ದೀಪಾವಳಿಯ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು.
— ರಾಘವೆಂದ್ರ ಐ. ಹೆಗಡೆ